गरुडः पक्षिणां यद्वन्नदीनां सागरो यथा । प्रधानः सर्वधर्माणां शिवरात्रिस्तथोत्तमा
garuḍaḥ pakṣiṇāṃ yadvannadīnāṃ sāgaro yathā | pradhānaḥ sarvadharmāṇāṃ śivarātristathottamā
Sebagaimana Garuḍa adalah yang terunggul antara segala burung, dan sebagaimana lautan adalah yang utama antara segala sungai, demikianlah juga Śivarātri—yang paling luhur dan yang terpokok antara semua dharma.
Narrative voice within the Māhātmya (contextual; not explicit in this verse)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (chapter context)
Type: kshetra
Listener: Ānarta / assembly including a king (context)
Scene: A didactic tableau: Garuḍa soaring above other birds; the ocean receiving rivers; a central Śiva-liṅga with devotees keeping night vigil—visually asserting Śivarātri’s supremacy.
Among religious duties, Śivarātri is elevated as a premier practice due to its exceptional merit and Śiva-centered devotion.
The immediate focus is the greatness of Śivarātri within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya setting.
No procedural details are listed; the verse ranks Śivarātri as the chief dharma, implying its observance.