मातरं पितरं दृष्ट्वा विनयावनतः क्वचित् । क्वचिच्च गंगापुलिने सिकतालेपनाकृतिः
mātaraṃ pitaraṃ dṛṣṭvā vinayāvanataḥ kvacit | kvacicca gaṃgāpuline sikatālepanākṛtiḥ
Kadang-kadang, apabila melihat ibu dan ayahanda, Baginda menunduk dengan penuh adab dan rendah hati; kadang-kadang pula, di tebing Jāhnavī (Gaṅgā), Baginda bermain menyapu pasir dan membentuknya menjadi rupa-rupa.
Brahmā
Tirtha: Jāhnavī (Gaṅgā) pulina
Type: ghat
Scene: A divine child (Kumāra/Skanda) alternates between bowing to mother and father with folded hands and playing on the Gaṅgā’s sandy bank, shaping and smearing sand forms near the waterline.
Humility (vinaya) is shown even in the divine, while sacred rivers like Gaṅgā are portrayed as natural settings for holy presence.
Gaṅgā’s bank is referenced as a sanctified setting; the larger textual frame remains Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya in Nāgara Khaṇḍa.
None explicitly; the verse is narrative and devotional, highlighting vinaya and the sanctity of Gaṅgā’s environs.