इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शंखादित्यशंखतीर्थोत्पत्तिवृत्तांतवर्णनंनाम नवोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyā ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye śaṃkhādityaśaṃkhatīrthotpattivṛttāṃtavarṇanaṃnāma navottaradviśatatamo'dhyāyaḥ
Demikianlah berakhir bab ke-209, bernama “Kisah Asal-usul Śaṃkhāditya dan Śaṃkha-tīrtha”, dalam Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya, Nāgara Khaṇḍa yang keenam, dari Śrī Skanda Mahāpurāṇa (resensi 81,000 śloka).
Redactional colophon (scribe/editorial)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra; Śaṃkha-tīrtha
Type: kshetra
Scene: A manuscript colophon scene: scribes or reciters conclude a chapter; a temple silhouette of Hāṭakeśvara and a small emblem of a conch (śaṅkha) and Sun (āditya) signify the chapter’s theme.
This is a colophon: it primarily preserves title, placement, and archival identity rather than teaching doctrine.
Hāṭakeśvara-kṣetra, specifically the Śaṃkha-tīrtha/Śaṃkhāditya origin narrative.
None; it is an editorial closing line for chapter identification.