तेन सर्वं भक्षितं च तदन्नं स्वयमेव हि । चंडी प्रकुपिता चैव श्वानं हंतुमुपस्थिता
tena sarvaṃ bhakṣitaṃ ca tadannaṃ svayameva hi | caṃḍī prakupitā caiva śvānaṃ haṃtumupasthitā
Anjing itu pun memakan seluruh makanan itu sendirian. Caṇḍī menjadi murka lalu melangkah ke hadapan, bersiap untuk membunuh anjing itu.
Lomaharṣaṇa Sūta (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narration to sages)
Tirtha: Kedāra / Kedāranātha-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A mountain-hermitage setting near Kedāra: a dog has eaten the offered food; Caṇḍī, eyes blazing with anger, steps forward to strike, while the atmosphere hints at a dharmic turning point.
A sudden loss can provoke violence; the narrative sets up a dharmic test concerning anger, compassion, and right action.
Kedāra-kṣetra (Kedārakhaṇḍa), where moral trials unfold within a consecrated setting.
None explicitly; the focus is on a moral crisis around food meant for eating after purification.