प्रह्लादस्य वचः श्रुत्वा वामनो वाक्यमब्रवीत् । ब्रूहि विंध्यावले वाक्यं किं कार्यं ते करोम्यहम् । एवमुक्ता भगवता विंध्यावलिरभाषत
prahlādasya vacaḥ śrutvā vāmano vākyamabravīt | brūhi viṃdhyāvale vākyaṃ kiṃ kāryaṃ te karomyaham | evamuktā bhagavatā viṃdhyāvalirabhāṣata
Setelah mendengar kata-kata Prahlāda, Vāmana pun bersabda: “Wahai Vindhyāvalī, katakanlah—apakah hajatmu, dan apakah yang harus aku lakukan untukmu?” Setelah disapa demikian oleh Tuhan, Vindhyāvalī menjawab.
Narrator and Vāmana (direct speech)
Tirtha: Kedāra-kṣetra (Kedārakhaṇḍa setting)
Type: kshetra
Scene: Vāmana, in brahmacārin guise, turns from Prahlāda to address Vindhyāvalī, inviting her to state her request; a divine court atmosphere with Garuḍa implied nearby.
The Lord remains accessible and compassionate, inviting even the distressed to state their need openly.
Kedārakhaṇḍa’s sacred narrative setting; the verse itself is character-dialogue.
None.