जीवः प्रविष्टो गर्भं तु कलले प्रतितिष्ठति । मूढश्च कलले तत्र मासमात्रं च तिष्ठति
jīvaḥ praviṣṭo garbhaṃ tu kalale pratitiṣṭhati | mūḍhaśca kalale tatra māsamātraṃ ca tiṣṭhati
Apabila jiwa individu memasuki rahim, ia menetap dalam kalala, yakni gumpalan cecair embrio. Dalam kalala itu, dalam keadaan bingung, ia tinggal kira-kira sebulan.
Lomaharṣaṇa (Sūta), by section-wide deduction (Māheśvara-khaṇḍa narration to sages)
Scene: A dim, enclosed womb-space rendered symbolically as a dark lotus-bud; within it a tiny luminous jīva curled, surrounded by watery kalala; the face shows confusion, emphasizing moha and vulnerability.
Embodied life begins in ignorance and limitation; remembering this supports detachment and dharmic living.
No specific tīrtha is mentioned in this verse; the focus is on the jīva’s entry into embodied existence.
No explicit vrata, dāna, snāna, or japa is prescribed in this verse.