बर्करेशः शिवस्तत्र तया संस्थापितस्तदा । मन्मुखान्महादाश्चर्यं श्रुत्वेदं च तलातलात्
barkareśaḥ śivastatra tayā saṃsthāpitastadā | manmukhānmahādāścaryaṃ śrutvedaṃ ca talātalāt
Di sana, pada waktu itu, dia menegakkan Śiva sebagai Barkareśa. Dan setelah mendengar keajaiban besar ini dari mulutku, bahkan dari alam Talātala (dunia bawah) pun ia menjadi termasyhur.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Barkareśa
Type: kshetra
Listener: Kurūsattama
Scene: Kumārī consecrates Śiva as Barkareśa; the shrine’s sanctity becomes renowned, echoing through all realms including Pātāla.
A consecrated liṅga anchors Śiva’s presence in a specific place, turning it into a lasting field of merit (puṇya-kṣetra).
Barkareśa—Śiva established at this location by Kumārī—becomes the central sacred site of this passage.
Liṅga-saṁsthāpana (pratiṣṭhā/consecration) is the implied ritual act that founds the shrine’s sanctity.