आद्यंतरहितं नित्यं र्शिवं शंकरमव्ययम् । एकगुणत्रयातीतं भक्तस्वांतकृतास्पदम्
ādyaṃtarahitaṃ nityaṃ rśivaṃ śaṃkaramavyayam | ekaguṇatrayātītaṃ bhaktasvāṃtakṛtāspadam
Tanpa awal dan tanpa akhir, kekal—Śiva, Śaṅkara, tidak berubah; melampaui tiga guṇa, namun tetap bersemayam dalam hati para bhakta yang disucikan.
Skanda (deduced: Kāśī Khaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Avimukta-Kāśī (inner Avimukta doctrine)
Type: kshetra
Scene: Śiva as a serene, formless-yet-formed presence: a calm icon of Śaṅkara dissolves into a luminous heart-lotus within a devotee’s chest; three guṇas appear as fading colored threads outside the heart, indicating transcendence.
The transcendent Lord beyond nature’s guṇas becomes immanent through devotion, dwelling in the devotee’s inner being.
Kāśī is the contextual sacred setting, where Śiva’s liberating presence is central to the Māhātmya.
No direct ritual is stated; it implies inner devotion and contemplative remembrance of Śiva/Praṇava.