त एव धन्या मर्त्येस्मिन्सर्वक्रतुषु दीक्षिताः । त्यक्त्वा पुण्यार्जितां लक्ष्मीमैक्षियैर्मणिकर्णिका
ta eva dhanyā martyesminsarvakratuṣu dīkṣitāḥ | tyaktvā puṇyārjitāṃ lakṣmīmaikṣiyairmaṇikarṇikā
Di dunia fana ini, merekalah yang diberkati—yang telah menerima dīkṣā dalam segala yajña—yang meninggalkan Lakṣmī hasil kebajikan dan memandang Maṇikarṇikā sebagai naungan tertinggi.
Skanda (deduced: Kāśī Khaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Listener: Devotee/sage audience
Scene: A sacrificer (yajamāna) with ritual marks and attendants, turning away from piles of wealth and sacrificial paraphernalia; he walks toward Maṇikarṇikā with empty hands, eyes fixed on the sacred ghat, embodying renunciation.
Even sacrificial merit culminates in renunciation—placing liberation above prosperity by turning toward Māṇikarṇikā.
Māṇikarṇikā in Kāśī.
Dīkṣā connected to kratus (sacrificial consecrations) is referenced; the verse stresses renouncing even meritorious wealth.