ततः कैटभजित्प्राह वैनतेयं मुदान्वितः । वृतंवृतं महोदार देहिदेहि वरद्वयम्
tataḥ kaiṭabhajitprāha vainateyaṃ mudānvitaḥ | vṛtaṃvṛtaṃ mahodāra dehidehi varadvayam
Kemudian pembunuh Kaiṭabha (Viṣṇu), dengan sukacita, berkata kepada Vainateya (Garuḍa): “Wahai yang berhati mulia, pilihlah—pilihlah! Mohonlah daripadaku dua kurnia.”
Viṣṇu (Kaiṭabhajit)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Kāśīkhaṇḍa interlocutor(s)
Scene: Viṣṇu (Kaiṭabha-jit) joyfully addresses Garuḍa, offering two boons. The scene is luminous: Hari’s calm majesty and Garuḍa’s reverent readiness to choose wisely.
Divine favor follows courageous, duty-driven action; righteous service culminates in grace (vara) from the Lord.
The verse is part of the Kāśī Khaṇḍa compilation, but it narrates a pan-Puranic episode rather than praising a particular Kāśī location.
None; it is a narrative turning point (granting of boons).