वर्णेषु श्वेतवर्णोऽसि द्विपदां ब्राह्मणो भवान् । गरुडोस्यंडजेष्वीश व्यवहारेषु वाग्भवान्
varṇeṣu śvetavarṇo'si dvipadāṃ brāhmaṇo bhavān | garuḍosyaṃḍajeṣvīśa vyavahāreṣu vāgbhavān
Dalam kalangan warna, Engkaulah warna putih; dalam kalangan makhluk berkaki dua, Engkaulah brāhmaṇa. Dalam kalangan yang lahir dari telur, wahai Īśa, Engkaulah Garuḍa; dan dalam segala urusan, Engkaulah vāk—ucapan itu sendiri.
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa default dialogue frame)
Tirtha: Kāśī (contextual)
Type: kshetra
Scene: An allegorical composition: a white radiance (śukla) suffusing the scene; a learned brāhmaṇa reciting; Garuḍa poised majestically; and Vāk personified as a goddess or as flowing script emerging from the mouth—indicating speech as sacred power.
Purity, dharmic excellence, and truthful speech are portrayed as divine manifestations within society and creation.
No single site is named in this verse; it belongs to the Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī-centered praise sequence.
None explicit; it implicitly elevates disciplined speech (satya-vāk) and dharmic social ideals.