या भर्तारं परित्यज्य मिष्टमश्नाति केवलम् । ग्रामे सा सूकरी भूयाद्वल्गुली वाथ विङ्भुजा
yā bhartāraṃ parityajya miṣṭamaśnāti kevalam | grāme sā sūkarī bhūyādvalgulī vātha viṅbhujā
Wanita yang meninggalkan suaminya lalu hanya memakan hidangan yang lazat semata-mata, akan lahir semula di desa sebagai induk babi—atau sebagai cicak besar, atau makhluk pemakan najis.
Unspecified (Dharmāraṇya Khaṇḍa narrative voice; likely Sūta/Lomaharṣaṇa conveying dharma-teaching)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A moral tableau: a woman turning away from her husband and indulging in rich foods; in the background, symbolic rebirth forms—sow, lizard, and a low scavenger—appear as shadowy karmic outcomes, with Dharmāraṇya forest as setting.
It condemns abandonment and indulgent self-centered living, presenting karmic degradation as the result.
No tīrtha is specified; the verse is ethical instruction.
None; it discourages indulgence and promotes disciplined living.