ब्राह्मणा ऊचुः । वयं प्रातर्गमिष्यामो धर्मारण्यं सुनिर्मलम् । न विस्मार्या वयं तात क्षम्यतां क्षम्यतामिति
brāhmaṇā ūcuḥ | vayaṃ prātargamiṣyāmo dharmāraṇyaṃ sunirmalam | na vismāryā vayaṃ tāta kṣamyatāṃ kṣamyatāmiti
Para Brahmana berkata: “Pada waktu fajar kami akan pergi ke Dharmāraṇya, rimba suci yang amat murni. Wahai yang dikasihi, jangan lupakan kami; ampunilah kami, ampunilah.”
Brāhmaṇas
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: Brāhmaṇas in añjali at a forest shrine, speaking softly: ‘Do not forget us; forgive us’; the first hint of dawn at the horizon while lamps still glow.
Humility and seeking forgiveness (kṣamā) are presented as virtues that accompany pilgrimage and devotion.
Dharmāraṇya is explicitly praised as “sunirmala,” a supremely pure sacred place.
None directly; the verse highlights dawn-departure for pilgrimage and the ethic of asking forgiveness.