नारद उवाच । शीघ्रं गच्छ महादेव आत्मानं रक्ष सुप्रभो । गच्छाम्यहं न सन्देहो यत्र देवो जनार्दनः
nārada uvāca | śīghraṃ gaccha mahādeva ātmānaṃ rakṣa suprabho | gacchāmyahaṃ na sandeho yatra devo janārdanaḥ
Nārada berkata: “Pergilah segera, wahai Mahādeva; peliharalah diri-Mu, wahai Tuhan yang bercahaya. Adapun aku, tanpa ragu akan pergi ke tempat di mana Dewa Janārdana (Viṣṇu) berada.”
Nārada
Tirtha: Janārdana-sannidhi (unspecified)
Type: kshetra
Listener: Mahādeva (Śiva)
Scene: Nārada, veena in hand, urgently addressing Mahādeva; his body angled forward as if departing; Mahādeva radiant yet composed; directional cue toward a distant Viṣṇu shrine/sky-path.
Act promptly in times of danger and seek refuge in the Supreme Lord, while honoring the roles of different deities within dharma.
The verse is set within the Revā Khaṇḍa context (Narmadā/Revā sacred geography), though this particular line emphasizes going to Janārdana rather than naming a specific tīrtha.
No explicit ritual (snāna, dāna, japa, vrata) is prescribed here; it is an instruction of urgent action and divine recourse.