शृण्वतां धर्ममाख्यानं ध्यायतां हरकेशवौ । न तां बहुसुवर्णेन क्रतुना गतिमाप्नुयुः
śṛṇvatāṃ dharmamākhyānaṃ dhyāyatāṃ harakeśavau | na tāṃ bahusuvarṇena kratunā gatimāpnuyuḥ
Mereka yang mendengar kisah dharma ini dan bermeditasi pada Hara (Śiva) serta Keśava (Viṣṇu), pencapaian rohani itu tidak dapat dicapai walau melalui kratu (ritual yajña) dengan emas yang melimpah.
Skanda (deduced; Revā Khaṇḍa māhātmya instruction)
Scene: A paurāṇika narrator recites dharma-ākhyāna to an attentive audience; above them, Śiva and Viṣṇu appear as a unified blessing; piles of gold and ritual vessels are shown off to the side as inferior.
Śravaṇa (hearing sacred dharma) and dhyāna (meditation on Hari-Hara) grant a higher destiny than costly ritualism.
The Revā (Narmadā) sacred landscape where this dharma narration is being taught as part of its māhātmya.
Listening to dharma-ākhyāna and meditating on Śiva and Viṣṇu (Hari-Hara dhyāna).