चकार पूजनं शम्भोर्बहुपुण्यप्रसाधकम् । ये जागरे त्रिनेत्रस्य शिवरात्र्यां शिवस्थिताः
cakāra pūjanaṃ śambhorbahupuṇyaprasādhakam | ye jāgare trinetrasya śivarātryāṃ śivasthitāḥ
Baginda melakukan pemujaan kepada Śambhu, amalan yang menumbuhkan pahala kebajikan yang melimpah. Mereka yang pada Śivarātri berjaga untuk Tuhan Bermata Tiga, tetap bersemayam dalam Śiva,
Narrator (within Revākhaṇḍa; likely Sūta-style narration)
Tirtha: Revā-khaṇḍa (contextual) / Śivarātri observance (universalized)
Type: kshetra
Scene: The king completes an elaborate Śiva pūjā; devotees remain awake through the night, eyes fixed on the liṅga; Śiva is hinted as Trinetra through iconographic cues (third eye motif on a mural/arch), conveying ‘abiding in Śiva’.
True vigil is inner absorption in Śiva; such devotion multiplies merit and refines the devotee’s consciousness.
The verse is vrata-focused; the Revākhaṇḍa setting is implicit rather than naming a specific tirtha.
Worship Śambhu and keep awake on Śivarātri for the Three-eyed Lord, remaining mentally established in Śiva.