विष्णोश्चरितमित्युक्तं यत्त्वया परिपृच्छितम् । भूय एव महाबाहो किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
viṣṇoścaritamityuktaṃ yattvayā paripṛcchitam | bhūya eva mahābāho kimanyacchrotumicchasi
Wahai yang berlengan perkasa, kisah suci Viṣṇu yang engkau tanyakan telah pun disampaikan demikian. Kini sekali lagi—apakah lagi yang engkau ingin dengar?
Narrator (addressing Yudhiṣṭhira)
Tirtha: Revā/Narmadā cycle (contextual)
Listener: Yudhiṣṭhira (implied)
Scene: A sage concludes a narration of Viṣṇu’s deeds and turns to the king/heroic listener, inviting the next question; calm hermitage setting, palm-leaf manuscripts, seated assembly.
Sacred inquiry (paripraśna) and attentive listening structure Purāṇic learning; dharma is transmitted through dialogue.
The Revā/Narmadā context remains the backdrop, though this verse transitions by closing the Viṣṇu-related narration.
None; it is a narrative transition inviting further questions.