नारायणस्मृतौ याति दुरितं जन्मकोटिजम् । यस्माद्गिरति तस्माच्च गिरिरित्येव शब्दितम्
nārāyaṇasmṛtau yāti duritaṃ janmakoṭijam | yasmādgirati tasmācca girirityeva śabditam
Dengan mengingati Nārāyaṇa, lenyaplah dosa yang terkumpul sepanjang berjuta-juta kelahiran. Dan kerana ia ‘girati’—seakan menelan keburukan itu—maka ia disebut ‘giri’, yakni gunung.
Nārāyaṇa (contextual continuation)
Tirtha: Nārāyaṇagiri
Type: peak
Scene: A pilgrim on a glowing mountain path repeats ‘Nārāyaṇa’; dark smoke-like sins dissolve into the mountain’s radiance; the river below mirrors the mantra’s light.
Nāma-smṛti (remembering the Divine Name) is portrayed as immensely purifying, capable of erasing vast karmic burdens.
Nārāyaṇagiri, whose very name is linked to the destruction of sin through Nārāyaṇa-smaraṇa.
Smṛti/smaraṇa of Nārāyaṇa (japa-like remembrance) is the implied practice for pāpa-kṣaya.