विस्मयो हि न कर्तव्यो ह्यनुमानं हि तत्तथा । असंभाव्यं हि लोकानां पुराणे यत्प्रगीयते
vismayo hi na kartavyo hyanumānaṃ hi tattathā | asaṃbhāvyaṃ hi lokānāṃ purāṇe yatpragīyate
“Jangan tenggelam dalam kehairanan, kerana pertimbangan akal juga sejalan dengannya. Apa yang dipuji dalam Purāṇa sering tampak mustahil bagi orang kebanyakan.”
Śiva (implied continuation from Deveśa’s reply)
Listener: Pārvatī
Scene: Śiva speaks with calm authority; behind him, a faint symbolic tableau shows ‘ordinary people’ doubting while a luminous śāstra-scroll radiates, indicating Purāṇic proclamation transcending common disbelief.
Purāṇic teachings ask for a balance: do not dismiss sacred claims as mere impossibility; align reason with scriptural insight.
Indirectly, the Revā/Narmadā tīrtha-mahātmya is defended against doubt by appealing to Purāṇic authority.
None; it addresses the attitude (shraddhā vs. disbelief) with which tīrtha-glories are to be approached.