Adhyaya 135

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यत्सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम्

Śrī Mārkaṇḍeya bersabda: Sejurus selepas itu ada lagi tempat yang tiada bandingnya, Siddheśvara—sebuah tīrtha yang lengkap segala kebajikan, dipuja di seluruh loka.

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमारुद्रं प्रपूजयेत् । वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत्फलमुत्तमम्

Sesiapa yang mandi suci di tīrtha itu lalu memuja Umā dan Rudra menurut tatacara, akan memperoleh buah tertinggi, setara pahala yajña Vājapeya.

Verse 3

तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः

Dengan kebajikan besar itu, setelah wafat dia mencapai svarga; dikelilingi rombongan apsarā, disambut seruan bertuah seperti “Jaya!”.

Verse 4

सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम् । धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते

Setelah bersukaria di sana selama seribu tahun menurut kehendaknya, kemudian dia lahir dalam keluarga besar yang kaya harta dan melimpah hasil bijirin.

Verse 5

पूज्यमानो नरश्रेष्ठ वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

Apabila dihormati sebagai insan terbaik, dia menjadi mahir dalam Veda dan Vedāṅga; bebas daripada penyakit dan dukacita, dia hidup hingga seratus musim luruh.

Verse 135

। अध्याय

“Adhyāya”—penanda tamat bab.