शिवानुकम्पा, ब्रह्मणो निर्भयत्वं च (Śiva’s Compassion and Brahmā’s Fearlessness)
विसृष्टा अपि विष्ण्वाद्याश्शम्भुना पुनरेव ते । अनुजग्मुश्शिवं भक्त्या सुराः परमया मुदा
visṛṣṭā api viṣṇvādyāśśambhunā punareva te | anujagmuśśivaṃ bhaktyā surāḥ paramayā mudā
Walaupun telah disuruh berundur oleh Śambhu, para dewa bermula dengan Viṣṇu tetap juga mengikuti Śiva sekali lagi, menuruti-Nya dengan bhakti serta sukacita yang tertinggi.
Sūta Gosvāmin (narrating to the sages at Naimiṣāraṇya)
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Mahādeva
Role: liberating
It highlights that even the highest devas attain auspiciousness by returning to Śiva with humble devotion; closeness to Pati (Śiva) is gained not by rank but by bhakti and inner joy directed toward Him.
The devas’ act of ‘following Śiva again’ mirrors the devotee’s repeated turning toward Saguna Śiva—approaching Him through worship (including Liṅga-upāsanā) even after obstacles, maintaining steady devotion.
Repeated, joyful return to Shiva through bhakti—such as daily japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) and simple Liṅga-pūjā with a devotional attitude.