Sukta 144

Mantra 1

एति प्र होता व्रतमस्य माययोर्ध्वां दधानः शुचिपेशसं धियम् । अभि स्रुचः क्रमते दक्षिणावृतो या अस्य धाम प्रथमं ह निंसते ॥

Maju melangkah Sang Imam batin; dengan daya pembentuknya (māyā) ia mengangkat tinggi suatu fikiran yang bercahaya dan tersusun sempurna. Ia menghampiri senduk-senduk persembahan, berpaling ke kanan—ke tempat-tempat duduk pertama dari wujudnya sendiri, tempat ia ditegakkan.

Mantra 2

अभीमृतस्य दोहना अनूषत योनौ देवस्य सदने परीवृताः । अपामुपस्थे विभृतो यदावसदध स्वधा अधयद्याभिरीयते ॥

Di sekelilingnya, perahan Ṛta bergema, terkurung dalam rahim, di singgasana Sang Dewa. Tatkala, disokong di pangkuan air, ia datang bersemayam, maka ia mengalirkan hukum-diri (svadhā)—dengan daya-daya itulah ia meneruskan perjalanan.

Mantra 3

युयूषतः सवयसा तदिद्वपुः समानमर्थं वितरित्रता मिथः । आदीं भगो न हव्यः समस्मदा वोळ्हुर्न रश्मीन्त्समयंस्त सारथिः ॥

Dua yang sebaya terpisah pada rupa—namun mereka memikul satu maksud yang sama, bergerak silih berganti. Lalu ia, seperti Bhaga sang pemberi yang pemurah menerima persembahan, menarik mereka mendekat kepada kami; seperti sais, ia menghimpun tali kekang dan menyatukan daya-daya dalam satu kendali.

Mantra 4

यमीं द्वा सवयसा सपर्यतः समाने योना मिथुना समोकसा । दिवा न नक्तं पलितो युवाजनि पुरू चरन्नजरो मानुषा युगा ॥

Dia disembah oleh dua kuasa yang setara, lahir bersama dari satu rahim, sepasang pasangan yang tinggal dalam satu rumah. Seperti Siang dan Malam, dia sekaligus tua dan sentiasa muda; menempuh banyak jalan, dia tidak menua merentasi zaman-zaman manusia.

Mantra 5

तमीं हिन्वन्ति धीतयो दश व्रिशो देवं मर्तास ऊतये हवामहे । धनोरधि प्रवत आ स ऋण्वत्यभिव्रजद्भिर्वयुना नवाधित ॥

Sepuluh daya ilham menggerakkannya maju; insan fana menyeru Sang Dewa untuk pertolongan. Dari busur lereng yang menurun dia melepaskan kekuatannya; dengan pertimbangan-pertimbangan baharu, dengan mereka yang menerobos ke luar dan memecah kepungan, dia sampai ke matlamat.

Mantra 6

त्वं ह्यग्ने दिव्यस्य राजसि त्वं पार्थिवस्य पशुपा इव त्मना । एनी त एते बृहती अभिश्रिया हिरण्ययी वक्वरी बर्हिराशाते ॥

Engkau, wahai Agni, memerintah di alam bercahaya; dan di alam bumi juga, menurut hakikat-dirimu, engkau laksana penjaga kawanan. Dua ini—luas dan berseri, keemasan dan teranyam indah—duduk bagimu sebagai barhis, tempat duduk suci persembahan.

Mantra 7

अग्ने जुषस्व प्रति हर्य तद्वचो मन्द्र स्वधाव ऋतजात सुक्रतो । यो विश्वतः प्रत्यङ्ङसि दर्शतो रण्वः संदृष्टौ पितुमाँ इव क्षयः ॥

Wahai Agni, terimalah dan berkenanlah pada kata ini; berpalinglah kepadanya, wahai yang meriah, kaya dengan kuasa sendiri, lahir daripada Ṛta, berkehendak gemilang. Engkau yang menghadap kami dari segala arah, nyata dan menggembirakan—bagaikan tempat tinggal yang penuh santapan, pada pertemuan pandang kita.