Sukta 131

Mantra 1

इन्द्राय हि द्यौरसुरो अनम्नतेन्द्राय मही पृथिवी वरीमभिर्द्युम्नसाता वरीमभिः । इन्द्रं विश्वे सजोषसो देवासो दधिरे पुरः । इन्द्राय विश्वा सवनानि मानुषा रातानि सन्तु मानुषा ॥

Bagi Indra sesungguhnya langit, sang penguasa, telah tunduk; bagi Indra bumi yang agung telah melebar dengan kelebarannya, meraih daya bercahaya dengan kelebarannya. Segala dewa, seia sekata, menempatkan Indra di hadapan. Bagi Indra, biarlah segala pemerasan soma manusia menjadi kurnia—persembahan manusia yang membuka jalan.

Mantra 2

विश्वेषु हि त्वा सवनेषु तुञ्जते समानमेकं वृषमण्यवः पृथक्स्वः सनिष्यवः पृथक् । तं त्वा नावं न पर्षणिं शूषस्य धुरि धीमहि । इन्द्रं न यज्ञैश्चितयन्त आयवः स्तोमेभिरिन्द्रमायवः ॥

Dalam segala pemerasan Soma, mereka menggesa Engkau—Indra yang satu dan sama; namun para pencari yang berkehendak teguh mencari Engkau menurut jalan masing-masing, masing-masing demi syurga mereka sendiri. Engkau kami letakkan bagaikan perahu, bagaikan penyeberang, di atas kuk gelora yang menerjah. Para pencari menyalakan Indra dengan yajña; dengan stotra (puji-pujian) mereka membangunkan Indra.

Mantra 3

वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः । यद्गव्यन्ता द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि । आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम् ॥

Kepadamu dua pencari yang berpasangan menghulur, menginginkan pertolongan, untuk memenangi kandang (vraja) dan melepaskan kawanan yang bercahaya; mereka berdaya, wahai Indra, untuk melepaskannya. Apabila dua kaum—pencari lembu, pencari Cahaya—berhimpun dalam penyatuanmu, maka Engkau menzahirkan daya-banteng itu, sang sekutu: vajra (petir) itu, wahai Indra, sang sekutu.

Mantra 4

विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदीरवातिरः सासहानो अवातिरः । शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयज्युं शवसस्पते । महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इमा अपः ॥

Orang-orang purba mengetahui daya-kepahlawananmu ini: ketika, wahai Indra, Engkau menembusi kubu-kubu musim luruh, menakluk, menembusi. Wahai Indra, tuan kekuatan, hukumlah insan fana yang tanpa yajña. Dalam kegiranganmu Engkau tidak mengurangkan Bumi yang agung; Engkau telah melepaskan air-air ini.

Mantra 5

आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन्मदेषु वृषन्नुशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ । चकर्थ कारमेभ्यः पृतनासु प्रवन्तवे । ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत श्रवस्यन्तः सनिष्णत ॥

Maka sesungguhnya mereka memasyhurkan daya-kepahlawananmu ini dalam ekstasi suci, wahai Sang Banteng; tatkala Engkau menolong para pencari yang bersemangat, tatkala Engkau menolong mereka sebagai sahabat. Engkau menjadikan bagi mereka jalan tindakan dalam pertempuran untuk mara ke hadapan; para pencari kemasyhuran pun menang—mereka menawan sungai demi sungai.

Mantra 6

उतो नो अस्या उषसो जुषेत ह्यर्कस्य बोधि हविषो हवीमभिः स्वर्षाता हवीमभिः । यदिन्द्र हन्तवे मृधो वृषा वज्रिञ्चिकेतसि । आ मे अस्य वेधसो नवीयसो मन्म श्रुधि नवीयसः ॥

Semoga Fajar (Uṣas) ini juga berkenan kepada kami; kerana bangkitlah bagi nyanyian pujian (arka), bersama persembahan kami (havis), bersama seruan kami yang memenangi alam bercahaya (svar). Kerana, wahai Indra, Sang Banteng pemegang vajra, Engkau mengetahui bagaimana menumpaskan tentangan yang menyerbu; dengarkan juga fikiranku ini—ilham baharu sang resi, yang lebih baharu—dengarkanlah.

Mantra 7

त्वं तमिन्द्र वावृधानो अस्मयुरमित्रयन्तं तुविजात मर्त्यं वज्रेण शूर मर्त्यम् । जहि यो नो अघायति शृणुष्व सुश्रवस्तमः । रिष्टं न यामन्नप भूतु दुर्मतिर्विश्वाप भूतु दुर्मतिः ॥

Engkau, wahai Indra, yang kian bertambah kuat, wahai pahlawan, hempaslah dengan vajra si fana yang memusuhi kami dan hendak mencelakakan kami, wahai yang berkelahiran agung. Bunuhlah dia yang menginginkan kebinasaan kami; dengarkanlah kami, wahai yang termasyhur dalam kemasyhuran. Jangan biarkan malapetaka yang melukai berada di jalan kami; biarlah setiap niat jahat disingkirkan—disingkirkan.