कुम्भकर्णवधः
The Slaying of Kumbhakarna
शैलशृङ्गंमहद्गृह्यविनदंश्चमुहुर्मुहुः ।त्रासयन्राक्षसान्सर्वान् कुम्भकर्णपदानुगान् ।।।।चिक्षेपशैलशिखरंकुम्भकर्णस्यमूर्धनि ।
śailaśṛṅgaṃ mahad gṛhya vinadaṃś ca muhur muhuḥ |
trāsayan rākṣasān sarvān kumbhakarṇapadānugān ||
cikṣepa śailaśikharaṃ kumbhakarṇasya mūrdhani ||
Menggenggam puncak gunung yang besar, Angada mengaum berkali-kali, menggentarkan semua Rākṣasa yang mengiringi Kumbhakarṇa; lalu dicampakkannya puncak itu ke atas kepala Kumbhakarṇa.
Angada taking a huge peak of a mountain roaring again and again following Kumbhakarna frightening the Rakshasas flung the mountain top on the forehead of Kumbhakarna and crushed him.
Dharma as protection through proportionate force: Angada uses available means to stop a mass-killer, aiming at restraint of evil rather than cruelty.
Angada confronts Kumbhakarṇa directly, seizes a mountain-summit, frightens the surrounding Rākṣasas, and strikes Kumbhakarṇa on the head with it.
Audārya with vīrya (noble bravery): fearlessness paired with a protective motive—breaking the enemy’s momentum to safeguard allies.