ताराविलापः
Tara’s Lament over Vāli
यद्यप्रियं किञ्चिदसम्प्रधार्यकृतं मया स्यात्तव दीर्घबाहो।क्षमस्व मे तद्धरिवंशनाथव्रजामि मूर्ध्ना तव वीर पादौ।।4.20.25।।
yady apriyaṃ kiñcid asampradhārya kṛtaṃ mayā syāt tava dīrghabāho |
kṣamasva me tad dharivaṃśanātha vrajāmi mūrdhnā tava vīra pādau ||
Jika, wahai yang berlengan panjang, aku telah melakukan sesuatu yang tidak menyenangkan kepadamu tanpa pertimbangan, ampunilah aku, wahai tuan keturunan kaum kera. Wahai wira, aku menundukkan kepala menyembah di kaki tuan.
'O long-armed chief of the monkey clan! O warrior! pardon me any wrong done unknowingly, inconsiderately. I touch your feet with my head.'
Kṣamā (forgiveness) and humility are treated as dharma: acknowledging possible faults, seeking pardon, and offering reverence even at the moment of irreversible loss.
Tārā, overwhelmed by Vāli’s impending death, asks forgiveness for any inadvertent wrong and bows to his feet.
Tārā’s humility and reverence—she chooses reconciliation and respect rather than accusation.