Prayaga-mahatmya
Glory of Prayaga and the Magha Bath at Triveni
षडशीत्यां सहस्रं तु तथा विष्णुपदीषु च । दानं प्रयागे कर्तव्यं यथाविभवविस्तरम् ॥ ११३ ॥
ṣaḍaśītyāṃ sahasraṃ tu tathā viṣṇupadīṣu ca | dānaṃ prayāge kartavyaṃ yathāvibhavavistaram || 113 ||
Pada hari parva Ṣaḍaśīti dan Sahasra, demikian juga pada hari Viṣṇupadī, hendaklah seseorang bersedekah di Prayāga menurut keluasan kemampuan dan harta yang dimilikinya.
Narada (in a Narada–Sanatkumara dialogue context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It teaches that sacred calendrical junction-days (parva) become especially fruitful at Prayāga, where giving (dāna) performed within one’s means is upheld as a direct dharmic act that increases merit in a tīrtha setting.
By linking Viṣṇu-associated days (Viṣṇupadī) with charitable giving, the verse frames bhakti as practical service—honoring Vishnu through generosity, humility, and right action at a holy place.
It implicitly relies on Jyotiṣa (Vedāṅga astrology/calendar science) to identify parva-days like Ṣaḍaśīti, Sahasra, and Viṣṇupadī, guiding when specific rites such as dāna are most auspicious.