Kṛṣṇādi-mantra-varga-varṇana
Classification of Krishna and Related Mantras
एवं यो भजते मन्त्रं भवेद्वागीश्वरस्तु सः । अदृष्टान्यपि शास्त्राणि तस्य गंगातरंगवत् ॥ ३० ॥
evaṃ yo bhajate mantraṃ bhavedvāgīśvarastu saḥ | adṛṣṭānyapi śāstrāṇi tasya gaṃgātaraṃgavat || 30 ||
Demikianlah, sesiapa yang berbhajan dan mengamalkan mantra ini akan menjadi penguasa ucapan. Bahkan śāstra yang belum pernah dipelajari akan timbul dalam dirinya dengan mudah—bagaikan gelombang Sungai Gaṅgā.
Narada (teaching within a Vedanga/Mantra-vidya context)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
It presents mantra-bhajana as a direct means to awaken vāg-śakti (power of speech) and intuitive access to śāstric insight, showing that inner purification and focus can make knowledge arise naturally.
By using the verb bhajate, the verse frames mantra practice as devotional engagement—regular, reverent repetition—through which grace-like fluency and understanding manifest without strain.
It points to mastery in speech and texts—relevant to Śikṣā (phonetics/recitation) and Vyākaraṇa (grammar)—suggesting that disciplined mantra-sādhana supports clarity, articulation, and śāstra comprehension.