The Exposition of the Krishna Mantra (Kṛṣṇa-mantra-prakāśa): Nyāsa, Dhyāna, Worship, Yantra, and Prayoga
नित्यं पूजा हरेः कार्या न तु केवलभूतले । एवं यो भजंते कृष्णं स याति परमां गतिम् ॥ १६१ ॥
nityaṃ pūjā hareḥ kāryā na tu kevalabhūtale | evaṃ yo bhajaṃte kṛṣṇaṃ sa yāti paramāṃ gatim || 161 ||
Pemujaan kepada Hari hendaklah dilakukan setiap hari, bukan sekadar lahiriah atau pada tingkat jasmani di bumi semata-mata. Sesiapa yang demikian berbhakti menyembah Kṛṣṇa akan mencapai keadaan tertinggi.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It teaches that daily worship of Hari is essential and that devotion must not remain merely external or occasional; sincere, regular bhajana leads to the supreme spiritual attainment (paramā gati).
Bhakti here is defined by constancy (nityam) and wholehearted service (bhajana) to Kṛṣṇa/Hari, emphasizing sustained devotion rather than sporadic ritual performance.
The verse primarily highlights ritual discipline (nitya-pūjā) and correct devotional practice; it aligns with Kalpa (procedural aspects of worship) rather than technical grammar or astrology.