The Explanation of Sandhyā and Related Daily Observances
Saṅdhyā-ādi Nitya-karma-Vidhi
प्रद्युम्नः प्रीतिसंयुक्तोऽनिरुद्धो रतिसंयुतः । चक्री जयायुतः पश्चाद्गदी दुर्गासमन्वितः ॥ ९० ॥
pradyumnaḥ prītisaṃyukto'niruddho ratisaṃyutaḥ | cakrī jayāyutaḥ paścādgadī durgāsamanvitaḥ || 90 ||
Pradyumna bersatu dengan Prīti (kasih sayang), dan Aniruddha bersatu dengan Rati (kegembiraan). Sesudah itu, Pemegang Cakra (Viṣṇu) diiringi Jayā (kemenangan), dan Pemegang Gada diiringi Durgā (kuasa pelindung).
Narada (teaching within the Purva Bhaga dialogue tradition, typically framed with Sanatkumara interlocutors)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It maps divine aspects to their corresponding śaktis (powers/consorts), teaching that Vishnu’s manifestations operate together with specific inner qualities like affection (Prīti) and delight (Rati), and protective-victorious powers like Jayā and Durgā.
Bhakti is presented as relational and integrated: devotion to Vishnu’s forms (Vyūhas) is simultaneously devotion to the divine qualities and powers that accompany them, encouraging worship that includes virtues (prīti, rati) and reliance on protection and victory (durgā, jayā).
The verse reflects a technical, list-based liturgical method used in ritual recitation and mantra practice—pairing deities with associated śaktis—useful for structured worship (nyāsa/saṅkalpa-style enumerations) rather than grammar or astrology specifically.