Pāpa-bheda, Naraka-yātanā, Mahāpātaka-vicāra, Atonement Limits, Daśa-vidhā Bhakti, and Gaṅgā as Final Remedy
शिव एव हरिः साक्षाद्धरिरेव शिवः स्वयम् । द्वयोरन्तरदृग्याति नरकारन्कोटिशः खलः ॥ १५८ ॥
śiva eva hariḥ sākṣāddharireva śivaḥ svayam | dvayorantaradṛgyāti narakārankoṭiśaḥ khalaḥ || 158 ||
Śiva sesungguhnya ialah Hari sendiri, dan Hari sendiri juga benar-benar Śiva. Si durjana yang melihat perbezaan antara keduanya akan jatuh ke neraka selama berjuta-juta kalpa.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: raudra
It teaches Hari–Hara aikya (non-difference of Viṣṇu and Śiva) and warns that sectarian discrimination is a grave spiritual fault that blocks liberation.
Bhakti is purified when devotion is free from hatred or rivalry; honoring both Hari and Śiva as one Reality protects the devotee from offense and supports steady devotion.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa, Jyotiṣa, or Kalpa) is taught in this verse; it primarily conveys dharma and correct theological understanding for worship.