धृतिमांस्तत्त्वदर्शी च विद्याचण्डस् तपोत्सुकः नामतः कर्मतश्चैते सुदरिद्रस्य ते सुताः //
dhṛtimāṃstattvadarśī ca vidyācaṇḍas tapotsukaḥ nāmataḥ karmataścaite sudaridrasya te sutāḥ //
Dhṛtimān, Tattvadarśī, Vidyācaṇḍa, dan Tapotsuka—mereka inilah putera-putera Sudaridra, dinamai demikian menurut nama mereka dan juga menurut perbuatan mereka.
This verse is genealogical and does not discuss Pralaya; it records descendants and emphasizes that names correspond to qualities and actions.
By highlighting traits like steadfastness (dhṛti), truth-perception (tattva-darśana), rigorous learning (vidyā), and austerity (tapas), it implicitly presents virtues expected in rulers and disciplined householders within the Matsya Purana’s ethical worldview.
No Vastu Shastra, temple architecture, or ritual procedure is stated in this verse; it functions as a lineage/character catalogue.