पितामहः पूर्वमथाभ्यषिञ्चच् चैतान्पुनः सर्वदिशाधिनाथान् पूर्वेण दिक्पालम् अथाभ्यषिञ्चन् नाम्ना सुधर्माणम् अरातिकेतुम् //
pitāmahaḥ pūrvamathābhyaṣiñcac caitānpunaḥ sarvadiśādhināthān pūrveṇa dikpālam athābhyaṣiñcan nāmnā sudharmāṇam arātiketum //
Kemudian Sang Datuk Agung (Brahmā) menahbiskan sekali lagi para penguasa yang memerintah segala penjuru. Bagi arah timur, Baginda melantik sebagai penjaga arah (dikpāla) seorang bernama Sudharmā, yang juga dikenali sebagai Arātiketu.
It does not describe Pralaya directly; it reflects post-creation cosmic organization—Brahmā ritually installs rulers for each direction to maintain order in the manifested world.
By presenting a model of orderly governance—each quarter having a consecrated guardian—it supports the Purāṇic ideal that kings and householders should uphold dharma through structured administration, protection, and proper orientation to sacred order.
The key ritual term is abhiṣeka (consecratory installation). For Vāstu/temple orientation, it reinforces the importance of the eastern direction and its presiding powers when planning entrances, sanctums, and directional rites.