वैशाखशुक्लपक्षे तु तृतीया यैरुपोषिता अक्षयं फलमाप्नोति सर्वस्य सुकृतस्य च //
vaiśākhaśuklapakṣe tu tṛtīyā yairupoṣitā akṣayaṃ phalamāpnoti sarvasya sukṛtasya ca //
Sesiapa yang berpuasa pada hari Tṛtīyā dalam separuh bulan terang (śukla pakṣa) bulan Vaiśākha memperoleh ganjaran yang tidak binasa—buah yang tidak pernah gagal bagi segala perbuatan kebajikan.
Nothing directly—this verse focuses on vrata (fasting) in Vaiśākha and the doctrine of akṣaya (imperishable) merit, not on pralaya cosmology.
It prescribes a practical dharma for householders (and rulers as exemplars): observing a calendrical fast (Vaiśākha Śukla Tṛtīyā) that is said to yield lasting spiritual merit, reinforcing discipline, charity-oriented piety, and public religiosity.
Ritually, it highlights upoṣa on a specific tithi as a high-yield observance (akṣaya-phala). No Vāstu or temple-construction rule is stated in this verse.