Adhyaya 15 — Karmic Retribution: Rebirths After Naraka and the King’s Compassion in Hell
विद्यापहारीणश्चोग्रा निष्क्रयभ्रंशिनो गुरोः । जायामन्यस्य पुरुषः पारख्यां प्रतिपादयन् ॥
vidyāpahāriṇaś cogrā niṣkraya-bhraṃśino guroḥ / jāyām anyasya puruṣaḥ pārakhyāṃ pratipādayan
Mereka yang mencuri ilmu, mereka yang menyebabkan hilangnya guru-dakṣiṇā (upah/persembahan kepada guru), dan lelaki yang menyerahkan isteri orang lain ke tangan orang lain—itulah dosa-dosa yang ganas.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The verse groups together violations of trust: stealing learning, depriving the teacher of due support, and enabling adultery. All are framed as betrayals that corrode the moral infrastructure of society—education, mentorship, and family.
Didactic dharma material (ācāra/karma-phala), not a pancalakṣaṇa narrative unit.
‘Stealing knowledge’ can also signify divorcing wisdom from integrity—turning vidyā into mere instrument. The guru’s due is symbolic of sustaining the channel of transmission; disrupting it is disrupting sacred continuity.