शराक्ष देया राजेन्द्र चापान्यसिवरास्तथा । राजेन्द्र! द्रोणपर्वमें ब्राह्मणोंको परम उत्तम भोजन कराये और उन्हें धनुष, बाण तथा उत्तम खड्ग प्रदान करे ।। ६३ $ ।। कर्णपर्वण्यपि तथा भोजन सार्वकामिकम्
śarākṣa deyā rājendra cāpāny asivarās tathā | rājendra! droṇaparvaṇi brāhmaṇān parama-uttama-bhojanaṁ kārayed, tebhyo dhanuṣo bāṇān ca uttama-khaḍgān pradadyāt || karṇaparvaṇy api tathā bhojanaṁ sārvakāmikam ||
Vaiśampāyana berkata: “Wahai raja yang terbaik, hendaklah diberikan kelengkapan pelindung, demikian juga busur dan pedang yang unggul. Wahai baginda, dalam Droṇa-parvan, jamulah para brāhmaṇa dengan santapan yang paling utama, dan anugerahkan kepada mereka busur, anak panah, serta bilah yang terbaik. Dalam Karṇa-parvan juga, aturkan makanan yang memenuhi segala keperluan.”
वैशम्पायन उवाच
A king’s dharma includes sustained generosity: arranging excellent hospitality for brāhmaṇas and giving appropriate gifts. Ethical kingship is measured not only by power but by timely dāna and care for those regarded as custodians of sacred learning.
Vaiśaṃpāyana instructs the king (rājendra) about ritualized giving and feeding to be performed in connection with specific war-books (Droṇa Parvan and Karṇa Parvan), specifying gifts such as armor, bows, arrows, and fine swords, along with universally satisfying meals.