मृदु-तीक्ष्ण-नीति तथा दुष्टलक्षण-विज्ञानम्
Measured Policy and the Recognition of Malicious Disposition
इन्द्र रवाच कानि लिड्जानि दुष्टस्य भवन्ति द्विजसत्तम | कथं दुष्ट विजानीयामेतत् पृष्टो वदस्व मे,इन्द्रने पूछा--द्विजश्रेष्ठ! दुष्टके कौन-कौन-से लक्षण हैं? मैं दुष्टको कैसे पहचानू? मेरे इस प्रश्नका मुझे उत्तर दीजिये
indra uvāca: kāni liṅgāni duṣṭasya bhavanti dvijasattama | kathaṃ duṣṭaṃ vijānīyām etat pṛṣṭo vadasva me ||
Indra bertanya: “Wahai yang terbaik antara kaum dwijati, apakah tanda-tanda yang membezakan orang jahat? Bagaimanakah aku dapat mengenali si jahat? Ditanya demikian, nyatakanlah jawapannya kepadaku.”
भीष्म उवाच
The verse frames an ethical inquiry: true discernment in dharma requires knowing the observable signs (liṅga) by which harmful or corrupt character can be identified, so that one may avoid, restrain, or correct such conduct.
Within Bhīṣma’s instruction in the Śānti Parva, a dialogue is recalled in which Indra questions a learned Brahmin about the defining marks of a wicked person and asks how such a person can be recognized.