Śakrasya Divyā Sabhā
Indra’s Radiant Assembly Hall
जराशोकक्लमापेता निरातड्का शिवा शुभा । वेश्मासनवती रम्या दिव्यपादपशोभिता,उसमें जीर्णता, शोक और थकावट आदिका प्रवेश नहीं है। वहाँ भय नहीं है, वह मंगलमयी और शोभासम्पन्न है। उसमें ठहरनेके लिये सुन्दर-सुन्दर महल और बैठनेके लिये उत्तमोत्तम सिंहासन बने हुए हैं। वह रमणीय सभा दिव्य वृक्षोंसे सुशोभित होती है
jarāśokaklamāpetā nirātaṅkā śivā śubhā | veśmāsanavatī ramyā divyapādapaśobhitā ||
Narada berkata: “Balairung itu tidak disentuh oleh tua, dukacita, atau keletihan. Ia bebas daripada ketakutan, penuh berkat, dan berseri dengan keindahan. Di dalamnya ada istana-istana indah untuk didiami dan singgahsana-sinngahsana unggul untuk bersemayam; dan sabhā yang mempesona itu dihiasi pepohon syurga.”
नारद उवाच
The verse highlights an ideal of righteous sovereignty: a realm (symbolized by the sabhā) where fear, exhaustion, and sorrow do not prevail, and where order, auspiciousness, and well-being are established—suggesting that true royal greatness is measured by security and flourishing, not merely display.
Nārada is describing a magnificent assembly-hall, emphasizing its extraordinary, almost otherworldly qualities—freedom from decay and distress, perfect safety, and splendid furnishings—setting the tone for the grandeur associated with royal courts in the Sabha Parva.