युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
छिन्नवर्मा शरै: पार्थों रुधिरेण समुक्षित: । जैसे रात्रिमें बिना बादलका आकाश नक्षत्रमण्डलसे विचित्र शोभा धारण करता है, उसी प्रकार नरेन्द्र युधिष्ठिरके शरीरसे गिरा हुआ वह कवच विभिन्न रत्नोंसे अलंकृत होनेके कारण अद्भुत शोभा पा रहा था। बाणोंसे कवच कट जानेपर कुन्तीपुत्र युधिष्ठिर रक्तसे भीग गये ।। ४३ है ।। (बभासे पुरुषश्रेष्ठ उद्यन्निव दिवाकर: । स शराचितसर्वाज्रिश्छिन्नवर्माथ संयुगे ।। क्षत्रधर्म समास्थाय सिंहनादमकुर्वत ।) उस समय युद्धस्थलमें पुरुषश्रेष्ठ युधिष्ठिर उगते हुए सूर्यके समान लाल दिखायी देते थे। उनके सारे अंगोंमें बाण धँसे हुए थे और कवच छित्न-भिन्न हो गया था, तो भी वे क्षत्रिय- धर्मका आश्रय लेकर वहाँ सिंहके समान दहाड़ रहे थे। ततः सर्वायसीं शक्ति चिक्षेपाधिरथिं प्रति,उन्होंने अधिरथपुत्र कर्णपर सम्पूर्णत: लोहेकी बनी हुई शक्ति चलायी, परंतु उसने सात बाणोंद्वारा उस प्रज्वलित शक्तिको आकाशमें ही काट डाला। महाधनुर्धर कर्णके सायकोंसे कटी हुई वह शक्ति पृथ्वीपर गिर पड़ी
sañjaya uvāca |
chinnavarmā śaraiḥ pārtho rudhireṇa samukṣitaḥ |
babhāse puruṣaśreṣṭha udyann iva divākaraḥ |
sa śarācita-sarvāṅgaś chinnavarmātha saṃyuge |
kṣatradharmaṃ samāsthāya siṃhanādam akurvata |
tataḥ sarvāyasīṃ śaktiṃ cikṣepādhirathiṃ prati |
Sanjaya said: With his armor cut to pieces by arrows, and drenched in blood, the son of Pṛthā (Yudhiṣṭhira) shone like the rising sun. His limbs were filled with embedded shafts, and his cuirass was torn apart; yet, standing firm in the warrior’s dharma, he roared on the battlefield like a lion. Then he hurled an all-iron spear-weapon toward Karṇa, the son of Adhiratha—an act that displays steadfast resolve under suffering and the kṣatriya ethic of meeting force with fearless counter-force.
संजय उवाच