द्रोणनिन्दाश्रवणं तथा सात्यकि–पार्षतविवादः
Hearing the reproach of Droṇa and the Sātyaki–Pārṣata dispute
इससे कुपित हुए मद्रराज शल्यने झुकी हुई गाँठवाले एक बाणसे सेनापति विराटकी छातीमें गहरी चोट पहुँचायी ।। सो5तिविद्धों महाराज रथोपस्थ उपाविशत् । कश्मलं चाविशत् तीव्रं विराटो भरतर्षभ,महाराज! भरतभूषण! राज विराट अत्यन्त घायल होकर रथके पिछले भागमें धम्म-से बैठ गये और उन्हें तीव्र मूच्छने दबा लिया
sañjaya uvāca | tataḥ kupito madrarājaḥ śalyaḥ śiro-namra-granthinaṃ bāṇam utsṛjya senāpatiṃ virāṭaṃ vakṣasi gāḍhaṃ jaghāna | so 'tividdho mahārāja rathopasthe upāviśat | kaśmalaṃ cāviśat tīvraṃ virāṭo bharatarṣabha ||
Sañjaya berkata: Dalam kemarahan, Śalya, raja Madra, melepaskan anak panah yang berbonjol dan melengkung ke bawah, lalu melukakan dada Virāṭa dengan parah. Tertikam hebat, wahai Raja, Virāṭa terhenyak jatuh di bahagian belakang tempat duduk kereta perangnya; pengsan dan kekeliruan yang dahsyat menguasainya, wahai banteng keturunan Bharata.
संजय उवाच
The verse highlights the destructive momentum of anger in warfare and the fragility of even great warriors: a single act driven by wrath can cause sudden downfall, reminding readers that power and status do not shield one from the consequences of violent conflict.
Shalya, enraged, shoots a powerful knotty arrow and wounds Virata in the chest. Virata, badly hurt, collapses onto the rear of his chariot-seat and is overcome by intense faintness and confusion.