Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
अभ्यद्रवच्च तं सद्यो दृष्टवैवामिषशड्कया । तुण्डयुद्धमथाकाशे तावुभौ सम्प्रचक्रतु:
abhyadravac ca taṃ sadyo dṛṣṭvaivāmiṣaśaṅkayā | tuṇḍayuddham athākāśe tāv ubhau sampracakratuḥ ||
Vaiśampāyana berkata: Melihatnya dan menyangka dia membawa daging, helang yang satu lagi segera menyambar turun. Lalu, di langit terbuka, kedua-duanya bertempur paruh dengan paruh, saling mematuk ketika beradu.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how suspicion and craving for gain (here, meat as prey) can immediately trigger aggression and conflict. It sets a moral backdrop often used in the Mahābhārata to contrast instinct-driven violence with dharma-guided restraint.
One hawk, suspecting the other has flesh, instantly attacks. The two then engage in an aerial fight, striking each other with their beaks.