Śrāddha-vidhi for Pitṛs: Invitations, Purity, Offerings, and Conduct
स्वाध्यायं श्रावयेदेषां धर्मशास्त्राणि चैव हि / इतिहासपुराणानि श्राद्धकल्पांश्च शोभनान्
svādhyāyaṃ śrāvayedeṣāṃ dharmaśāstrāṇi caiva hi / itihāsapurāṇāni śrāddhakalpāṃśca śobhanān
Hendaklah diadakan svādhyāya untuk mereka—yakni bacaan suci—termasuk juga Dharma-śāstra; bersama Itihāsa dan Purāṇa, serta kitab-kitab kalpa yang indah berkenaan dengan tata Śrāddha.
Lord Kūrma (Vishnu) instructing within a dharma/śrāddha-vidhi discourse
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
Indirectly: it emphasizes śravaṇa (hearing) and svādhyāya (sacred study) of authoritative texts, a key dharmic means by which right knowledge that culminates in Self-understanding is cultivated.
The practice highlighted is scriptural śravaṇa/svādhyāya—disciplines allied to jñāna-yoga and bhakti—where hearing Dharmaśāstra, Itihāsa, and Purāṇa is treated as spiritually purifying and merit-generating within ritual life.
It does so implicitly through the Kurma Purana’s integrative dharma framework: scriptural recitation (Purāṇa/Itihāsa/Dharmaśāstra) is upheld as a common sacred authority across Shaiva and Vaishnava practice, supporting a harmonized tradition rather than sectarian separation.