Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 31
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
Tuhan menzahirkan rupa-Nya yang bercahaya, bertangan empat; sinar-Nya, seperti api tanpa asap, menghapus gelap di segala arah. Di dada-Nya ada tanda Śrīvatsa; tubuh-Nya berwarna seperti awan biru tua, dan seri-Nya seperti emas cair; Baginda berselubung sepasang pakaian sutera yang penuh keberkatan. Wajah-Nya laksana teratai dengan senyuman indah; rambut biru gelap menghiasi kepala; mata-Nya memikat seperti padma; subang berbentuk makara berkilau. Baginda berhias tali pinggang, benang suci, mahkota, gelang dan kelat lengan, permata Kaustubha, kalung, gelang kaki serta lambang-lambang diraja. Tubuh-Nya dilingkari kalungan bunga dan senjata peribadi-Nya yang seakan berwujud; Baginda duduk dengan tapak kaki kiri yang merah seperti teratai diletakkan di atas paha kanan.