Shloka 28
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
Akrūra kemudian melihat Kṛṣṇa dan Balarāma di Vraja, sedang pergi untuk memerah susu lembu. Kṛṣṇa memakai pakaian kuning dan Balarāma pakaian biru; mata Mereka bagaikan teratai musim luruh. Dua remaja perkasa itu—seorang berkulit gelap kebiruan, seorang berkulit putih—ialah tempat bersemayamnya Śrī, berlengan besar, berwajah elok, paling indah; langkah Mereka seperti gajah muda yang gagah. Dengan pandangan senyum penuh belas, Mereka memperindah padang Vraja dengan jejak kaki bertanda panji, wajra, cangkuk gajah dan teratai. Līlā Mereka mulia dan memikat; berhias kalung dan kalungan bunga hutan, tubuh disapu wangian suci, baru mandi, dan berpakaian bersih tanpa noda. Mereka ialah Pribadi Tertinggi yang purba, sebab dan tuan jagat; demi kesejahteraan bumi Mereka turun sebagai Keśava dan Bala. Wahai Raja Parīkṣit, dengan sinar-Nya Mereka menghalau gelap ke segala arah, bagaikan dua gunung—zamrud dan perak—berhias emas.