Adhyaya 361

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे अव्ययवर्गा नाम षष्ट्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथैकषष्ट्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नानार्थवर्गाः अग्निर् उवाच आकाशे त्रिदिवे नाको लोकस्तु भवने जने पद्ये यशसि च श्लोकःशरे खड्गे च सायकः

Demikianlah, dalam Agni Mahāpurāṇa berakhir bab ke-361 yang bernama “Bahagian Kata Tidak Berubah (Avyaya-varga)”. Kini bermula bab ke-362, “Bahagian Kata Berbilang Makna (Nānārtha-varga)”. Agni bersabda: “Perkataan nāka menandakan (i) langit, (ii) syurga ketiga, dan (iii) syurga itu sendiri. Perkataan loka menandakan (i) kediaman/rumah, (ii) manusia/umat, (iii) satu pāda (kaki) dalam metrum syair, dan (iv) kemasyhuran. Perkataan sāyaka menandakan (i) anak panah dan (ii) pedang.”

Verse 2

आनकः पटहो भेरी कलङ्को ऽङ्कापवादयोः मारुते वेधसि व्रध्ने पुंसि कः कं शिरो ऽम्बुनोः

“Ānaka” bermaksud gendang besar (kettle-drum); “paṭaha” dan “bherī” ialah gendang. “kalaṅka” menandakan kedua-duanya: “noda/cacat” dan “fitnah/celaan”. “ka” digunakan bagi Vāyu (Angin), bagi Vedhas (Sang Pencipta), bagi Vṛdhna, dan juga bagi seorang lelaki; “kam” bermaksud kepala, dan juga air.

Verse 3

स्यात् पुलाकस्तुच्छधान्ये संक्षेपे भक्तसिक्थके महेन्द्रगुग्गुलूलूकव्यालग्राहिषु कौशिकः

‘Pulāka’ menandakan bijirin yang rendah mutunya; ‘saṃkṣepa’ bermaksud ringkasan yang padat; ‘bhakta-sikthaka’ ialah kerak/ampas berkanji yang tinggal daripada nasi yang dimasak. Istilah ‘Kauśika’ digunakan bagi Mahendra, bagi guggulu, bagi burung hantu, bagi ular, dan bagi orang yang menangkap/menahan (captor).

Verse 4

शालावृकौ कपिश्वानौ मानं स्यान्मितिसाधनं सर्गः स्वभावनिर्मोक्षनिश् चयाध्यायस्मृष्टिषु

Istilah «śālāvṛka» dan «kapiśvāna» merujuk kepada sejenis serigala kecil/jakal. «Māna» ialah sesuatu yang dengannya pengukuran dilaksanakan. «Sarga» digunakan dalam makna: penciptaan, sifat semula jadi, pembebasan, penentuan yang pasti, satu bab, dan suatu himpunan/kompendium.

Verse 5

योगः सन्नहनोपायध्यानसङ्गतियुक्तिषु भोगः सुखे स्त्र्यादिभृतावब्जौ शङ्कनिशाकरौ

Perkataan «yoga» digunakan dalam makna: persiapan/persenjataan (kelengkapan), suatu cara atau kaedah, meditasi, pergaulan/penyatuan, serta alat atau helah strategi. Perkataan «bhoga» menandakan kenikmatan, dan juga nafkah/sokongan (seperti menanggung isteri dan seumpamanya). Istilah «abja» (“lahir dari air”) merujuk kepada kedua-duanya: siput sangkakala (conch) dan bulan.

Verse 6

काके भगण्डौ करटौ दुश् चर्मा शिपिविष्टकः रिष्टं क्षेमाशुभाभावेष्वरिष्टे तु शुभाशुभे

Dalam hal burung gagak (yang muncul dengan tanda-tanda luar biasa), keadaan seperti bhagaṇḍa (fistula), karaṭa (bengkak bernanah), duś-carman (kulit berpenyakit atau busuk), dan śipiviṣṭaka dianggap sebagai ariṣṭa—petanda bahaya atau malang. Namun apabila tiada tanda tidak baik dan wujud kesejahteraan, alamat itu hendaklah difahami sebagai bercampur—baik dan buruk sekali gus.

Verse 7

व्युष्टिः फले समृद्धौ च दृष्टिर्ज्ञाने ऽक्ष्णि दर्शने निष्ठानिष्पत्तिनाशान्ताः काष्ठोत्कर्षे स्थितौ दिशि

«Vyuṣṭi» menandakan hasil (buah) dan kemakmuran. «Dṛṣṭi» bermaksud pengetahuan; «akṣṇi» (akṣi) bermaksud mata; dan «dṛṣṭi» juga bermaksud penglihatan. «Niṣṭhā», «niṣpatti», «nāśa» dan «anta» menandakan penyempurnaan/berakhirnya sesuatu. «Kāṣṭha» menandakan titik tertinggi (had paling akhir), dan juga kedudukan yang tetap serta suatu arah (penjuru).

Verse 8

भूगोवाचस्त्विडा इलाः प्रगाढं भृषकृच्छ्रयोः भृशप्रतिज्ञयोर्वाढं शक्तस्थूलौ दृढौ त्रिषु

«Bhū» dan «go» juga dinamai «vāc»; dan istilah «iḍā» serta «ilā» turut merujuk kepada keduanya. «Pragāḍha» digunakan dalam erti “sangat sukar/berat.” «Vāḍha» digunakan bagi seseorang yang “bertekad teguh” dan “bernazar kuat.” Dalam tiga bentuk jantina, «śakta» dan «sthūla» bermaksud “kuat” dan “tegap/berisi,” manakala «dṛḍha» bermaksud “kukuh.”

Verse 9

विन्यस्तसंहतौ व्यूढौ कृष्णो व्यासे ऽर्जुने हरौ पणो दूयतादिषूत्सृष्टे भृतौ मूल्ये धने ऽपि च

Istilah vinyasta dan saṃhata bererti “disusun/diletakkan”; vyūḍha bererti “diatur dalam formasi”. “Kṛṣṇa” ialah nama yang digunakan bagi Vyāsa, bagi Arjuna, dan bagi Hari (Viṣṇu). “Paṇa” menandakan taruhan dalam perjudian dan seumpamanya; juga membawa erti bayaran/upah, harga/nilai, serta kekayaan.

Verse 10

मौर्व्यां द्रव्याश्रिते सत्वशुक्लसन्ध्यादिके गुणः श्रेष्ठे ऽधिपे ग्रामणीः स्यात् जुग्प्साकरुणे घृणे

“Guṇa” merujuk kepada: (i) tali busur daripada serat mūrvā; (ii) sifat yang bergantung pada suatu bahan (atribut yang melekat pada benda); (iii) sattva (kebaikan/keberadaan murni); (iv) keputihan; dan (v) waktu senja dan seumpamanya. Ia juga bererti “yang terbaik/unggul”, “tuan/penguasa”, serta “ketua kampung” (grāmaṇī). “Ghṛṇā” pula menandakan rasa jijik dan belas kasihan.

Verse 11

तृष्णा स्पृहापिपासे द्वे विपणिः स्याद्वणिक्पथे विषाभिमरलोहेषु तीक्ष्णं क्लीवे खरे त्रिषु

“Tṛṣṇā” dan “spṛhā” ialah dua kata yang digunakan bagi “dahaga/haus” (pipāsā). “Vipaṇi” merujuk kepada jalan atau pasar para pedagang. “Tīkṣṇa”, dalam bentuk neuter, digunakan bagi racun, besi, dan agen yang mematikan; manakala dalam bentuk maskulin ia merujuk kepada keldai.

Verse 12

प्रमाणं हेतुमर्यादाशास्त्रेयत्ताप्रमातृषु करणं क्षेत्रगात्रादावीरिणं शून्यमूषरं

“Pramāṇa” (sarana pengetahuan yang sah), “hetu” (sebab/rasional), dan “maryādā” (batasan/ketetapan) hendaklah ditakrifkan dalam sistem śāstra dengan merujuk kepada “pramātṛ” (subjek yang mengetahui). “Karaṇa” (alat/instrumen) disebut dalam konteks seperti ladang dan tubuh. Tanah disebut “īriṇa” apabila tandus, “śūnya” apabila kosong, dan “ūṣara” apabila berupa tanah masin/alkali yang gersang.

Verse 13

यन्ता हस्तिपके सूते वह्निज्वाला च हेतयः स्रुतं शास्त्रावधृतयोर्युगपर्याप्तयोः कृतं

“Yantrā” (pengawal/pengendali) merujuk kepada pemandu gajah (hastipaka) dan sais kereta (sūta). Senjata-senjata adalah bagaikan lidah nyala api (vahni-jvālā). Ajaran ini telah diwariskan sebagai tradisi dan diteguhkan oleh śāstra yang berwibawa—dirumuskan sebagai memadai untuk penggunaan yang tepat, sekalipun merentasi zaman-zaman panjang (yuga).

Verse 14

ख्याते हृष्टे प्रतीतो ऽभिजातस्तु कुलजे बुधे विविक्तौ पूतविजनौ मूर्छितौ मूड्सोच्छयौ

“Khyāta” bermaksud “terkenal”; “hṛṣṭa” ialah “gembira”; “pratīta” ialah “diterima/diiktiraf sebagai sahih”. “Abhijāta” merujuk kepada “yang lahir mulia”; demikian juga “kulaja”, “lahir daripada keluarga baik”; dan “budha”, “orang berilmu lagi bijaksana”. “Vivikta” bermaksud “terasing/menyepi”; “pūtavijana” ialah “orang daripada golongan yang disucikan dan berbudi”. “Mūrchita” bermaksud “pengsan/tidak sedar”; dan “mūḍha-socchaya” menandakan “timbunan kebodohan (sangat tersesat)”.

Verse 15

अर्थो ऽभिधेयरैवस्तुप्रयोजननिवृत्तिषु निदानागमयोस्तीर्थमृषिजुष्टजले गुरौ

Istilah “artha” (makna) juga digunakan dalam erti: “abhidheya” (yang hendak diungkapkan), “vastu” (benda/realiti), “prayojana” (tujuan), dan “nivṛtti” (penghentian/penarikan diri); demikian juga bagi “nidāna” (sebab) dan “āgama” (kitab suci berwibawa). Ia juga digunakan untuk “tīrtha” (tempat suci penyeberangan), untuk air yang diziarahi para ṛṣi, dan untuk “guru” (pembimbing rohani).

Verse 16

प्राधान्ये राजलिङ्गे च वृषाङ्गे ककुदो ऽस्त्रियां स्त्री सम्बिज्ज्ञानसम्भाषाक्रियाकाराजिनामसु

Dalam erti “keutamaan/keunggulan”, dalam bentuk jantina kehormatan diraja, dan dalam erti anggota pada lembu jantan, perkataan “kakuda” bukanlah feminin. Namun dalam nama yang merujuk kepada wanita, dalam erti “pengenalan/pengetahuan saling yang sempurna”, “perbualan”, “perbuatan”, dan “pelaku/agen (kārājī)”, ia adalah feminin.

Verse 17

धर्मे रहस्युपनिषत् स्यादृतौ वत्सरे शरत् पदं व्यवसितित्राणस्थानलक्ष्माङ्घ्रिवस्तुषु

Dalam hal dharma, istilah “upaniṣat” menandakan “rahsia/ajaran esoterik”. Dalam konteks musim dan tahun, “śarat” ialah istilah bagi “musim luruh”. Perkataan “pada” digunakan dalam erti: “ketetapan/keputusan”, “perlindungan”, “tempat/kediaman”, “kemakmuran (Lakṣmī)”, “kaki”, dan “benda/objek (vastu)”.

Verse 18

त्रिष्वष्टमधुरौ स्वादू मृदू चातीक्ष्णकोमलौ सत्ये साधौ विद्यमाने प्रशस्ते ऽभ्यर्हिते च सत्

Dalam tiga aspek (rasa, sentuhan, dan tutur/kualiti), istilah “manis” dan “menyenangkan” digunakan; demikian juga “lembut” dan “halus”, serta “tidak tajam”. Perkataan “sat” (“baik/benar”) digunakan dengan makna: benar, berbudi, wujud/hadir, terpuji, dan layak dihormati.

Verse 19

विधिर्विधाने दैवे ऽपि प्रणिधिः प्रार्थने चरे वधूर्जाया स्नुषा च सुधालेपो ऽमृतं स्नुही

“Vidhi” bermaksud peraturan atau upacara yang ditetapkan, dan juga takdir/ketetapan ilahi. “Praṇidhi” menandakan permohonan doa yang sungguh-sungguh. “Carā” bermaksud pengantin perempuan, isteri, dan menantu perempuan. “Sudhā-lepa” ialah “amṛta” (nektar keabadian), dan “snuhī” (pokok euphorbia) juga dinamai amṛta.

Verse 20

स्पृहा सम्प्रत्ययः श्रद्धा पण्डितम्मन्यगर्वितौ ब्रह्मबन्धुरधिक्षेपे भानू रष्मिदिवाकरौ

“Spṛhā” bermaksud keinginan/kerinduan; “sampratyaya” ialah kepercayaan/keyakinan; “śraddhā” ialah iman. “Paṇḍita-manya” dan “garvita” merujuk kepada orang yang menyangka dirinya berilmu dan orang yang sombong. “Brahma-bandhu” ialah istilah celaan (bagi Brahmin yang hanya Brahmin kerana kelahiran). “Bhānu”, “raśmi” dan “divākara” ialah nama-nama bagi Matahari.

Verse 21

ग्रावाणौ शैलपाषानौ मूर्खनीचौ पृथग्जनौ तरुशैलौ शिखरिणौ तनुस्त्वग्देहयोरपि

“Grāvāṇa” dan “śaila-pāṣāṇa” ialah kata bagi batu atau gugusan batu. “Mūrkha” dan “nīca” digunakan untuk si bodoh yang hina atau orang yang rendah budi. “Pṛthag-jana” merujuk kepada orang kebanyakan. “Taru” dan “śaila” juga digunakan bagi “śikhariṇ” (gunung yang berkemuncak). “Tanu” turut digunakan untuk “tvac” (kulit) dan “deha” (tubuh).

Verse 22

आत्मा यत्नो धृतिर्वुद्धिः स्वभावो ब्रह्मवर्ष्म च उत्थानं पौरुषे तन्त्रे व्युत्थानं प्रतिरोधने

Diri (ātman), usaha, keteguhan, kecerdasan, tabiat semula jadi, dan daya rohani—semuanya membentuk “utthāna”, yakni inisiatif dalam doktrin ikhtiar keperwiraan (pauruṣa). Dalam konteks pertentangan, inisiatif yang sama menjadi “vyutthāna”, iaitu inisiatif balas berupa penentangan aktif.

Verse 23

निर्यातनं वैरशुद्धौ दाने न्यासार्पणे ऽपि च व्यसनं विपदि भ्रशे दोषे कामजकोपजे

“Niryātana” digunakan dalam erti penyucian atau penyelesaian permusuhan, dan juga dalam konteks pemberian derma serta penyerahan amanah atau deposit yang dititipkan. “Vyasana” bermaksud malapetaka—sama ada dalam kesusahan, dalam kejatuhan, atau dalam kesalahan yang timbul daripada kemarahan yang lahir daripada nafsu.

Verse 24

मृगयाक्षो दिवास्वप्नः परिवादः स्त्रियो मदः तौर्यत्रिकं वृथाट्या च कामजो दशको गणः

Memburu; ketagihan berjudi dadu; tidur pada siang hari; fitnah dan celaan; ketagihan kepada wanita (kenikmatan nafsu); mabuk; tiga serangkai seni muzik (nyanyian, alat muzik dan tarian); serta merayau tanpa tujuan—semuanya membentuk sepuluh keburukan yang lahir daripada nafsu keinginan (kāma).

Verse 25

पैशून्यं साहसं द्रोह ईर्ष्यासूयार्थदूषणम् वाग्दण्डश् चैव पारुष्यं क्रोधजो ऽपि गणो ऽष्टकः

Mengumpat dari belakang; keganasan melulu; pengkhianatan; iri hati; mencela dengan dengki; memutar-belit tujuan orang lain secara jahat; serangan dengan kata-kata; dan tutur kata yang kasar—itulah himpunan lapan kecelaan yang lahir daripada kemarahan (krodha).

Verse 26

अकर्मगुह्ये कौपीनं मैथुनं सङ्गतौ रतौ प्रधानं परमार्था धीः प्रज्ञानं बुद्धिचिह्नयोः

Dalam ajaran rahsia tentang “tanpa-perbuatan” (akarma, pelepasan), kain cawat (kaupīna) ditetapkan. Persetubuhan (maithuna) termasuk dalam pergaulan dan kenikmatan nafsu. Prinsip tertinggi ialah wawasan terhadap kebenaran tertinggi; dan prajñāna, kebijaksanaan yang membezakan, ialah tanda bagi akal budi yang telah terjaga.

Verse 27

क्रन्दने रोदनाह्वाने वर्ष्म देहप्रमाणयोः आराधनं साधने स्यादवाप्तौ तोषणे ऽपि च

Perkataan “ārādhana” digunakan dalam erti ratapan—menangis dan memanggil; ia juga digunakan bagi “varṣman”, yakni bentuk tubuh dan ukuran tubuh. Selain itu, “ārādhana” boleh bermakna melaksanakan suatu amalan/kaedah (sādhana), juga bermakna pencapaian (avāpti) dan menyenangkan atau memuaskan (toṣaṇa).

Verse 28

रत्नं स्वजातिश्रेष्ठे ऽपि लक्ष्म चिह्नप्रधानयोः कलापो भूषणे वर्हे तूणीरे संहते ऽपि च

“Ratna” juga menandakan yang terbaik dalam jenisnya sendiri; dan “lakṣma” menandakan tanda atau ciri pembeza yang utama. “Kalāpa” bermaksud perhiasan, gugusan bulu ekor merak, sarung anak panah (quiver), dan juga suatu himpunan atau kumpulan yang terkumpul.

Verse 29

तल्पं शय्याट्टारेषु डिम्भौ तु शिशुवालिशौ स्तम्भौ स्थूणाजडीभावौ सभ्ये संसदि वै सभा

“Talpa” bererti katil; “śayyā” (katil/alas baring) juga disebut “aṭṭāra”. “Ḍimbha” merujuk kepada kanak-kanak; dan juga kepada orang yang belum matang atau dungu (śiśu, vāliśa). “Stambha” bermaksud tiang; ia juga dipanggil “sthūṇā”, dan turut menandakan keadaan kaku/terpaku (jaḍībhāva). “Sabhya” ialah anggota perhimpunan; manakala “sabhā” ialah perhimpunan, majlis atau istana/mahkamah diraja (saṃsad).

Verse 30

किरणप्रग्रहौ रश्मी धर्माः पुण्ययमादयः ललामं पुच्छपुण्ड्राश्वभूषाप्राधान्यकेतुषु

“Kiraṇa” dan “pragraha” ialah sebutan bagi sinar; “raśmi” juga bermaksud sinar. “Dharma” merujuk kepada kebajikan/merit, Yama, dan seumpamanya. “Lalāma” digunakan dalam erti ekor, tanda di dahi (tilaka/puṇḍra), perhiasan kuda, keutamaan/keunggulan, serta panji atau bendera.

Verse 31

प्रत्ययो ऽधीनशपथज्ञानविश्वासहेतुषु समयाः शपथाचारकालसिद्धान्तसंविदः

“Pratyaya” (asas keyakinan/bukti) digunakan berkenaan dengan pergantungan (pada orang lain), sumpah, pengetahuan, dan kepercayaan (sebagai sebab). “Samaya” (persetujuan/perjanjian) merujuk kepada kefahaman yang telah dimuktamadkan, iaitu: sumpah, adat amalan, masa (ketetapan), doktrin yang mapan, serta kontrak bersama antara pihak-pihak.

Verse 32

अत्ययो ऽतिक्रमे कृच्छ्रे सत्यं शपथतथ्ययोः वीर्यं बलप्रभावौ च रूप्यं रूपे प्रशस्तके

Perkataan “atyaya” digunakan dalam erti “melampaui/menyeberangi” dan juga “kesusahan”. “Satya” menandakan sumpah serta kebenaran yang faktual. “Vīrya” bermaksud kekuatan dan juga daya berkesan (potensi). “Rūpya” digunakan bagi “perak” dan juga bagi rupa yang terpuji serta unggul.

Verse 33

दुरोदरो द्यूतकारे पणे द्यूते दुरोदरं महारण्ये दुर्गपथे कान्तारः पुन्नपुंसकं

“Durodara” digunakan bagi penjudi, bagi taruhan, dan bagi perbuatan berjudi. Dalam erti “rimba besar” dan “jalan yang sukar/berbahaya”, digunakan perkataan “kāntāra”; ia boleh berjantina maskulin atau neuter.

Verse 34

यमानिलेन्द्रचन्द्रार्कविष्णुसिंहादिके हरिः दरो ऽस्त्रियां भये श्वभ्रे जठरः कठिने ऽपि च

Dalam konteks seperti Yama, Vāyu (angin), Indra, Bulan, Matahari, Viṣṇu, Singa dan seumpamanya, baginda disebut “Hari”. Dalam erti “bukan perempuan” (iaitu lelaki), baginda disebut “Dara”; dalam keadaan takut dan di dalam lubang/gaung yang berbahaya, baginda disebut “Jaṭhara”; dan dalam erti “keras, tidak mudah dilentur”, demikian juga istilah itu dipakai.

Verse 35

उदारो दातृमहतोरितरस्त्वन्यनीचयोः चूडा किरीटं केशाश् च संयता मौलयस्त्रयः

Orang yang mulia (udāra) dikenali sebagai penderma yang besar; yang sebaliknya terlihat pada golongan hina dan rendah. Tiga bentuk pada kepala ialah: sanggul puncak (cūḍā), mahkota/diadem (kirīṭa), dan rambut yang diikat serta tersusun (saṃyatakeśa).

Verse 36

बलिः करोपहारादौ सैन्यस्थैर् यादिके बलं स्त्रीकटीवस्त्रबन्धे ऽपि नीवी परिपणे ऽपि च

Perkataan bali menandakan cukai/ufti atau persembahan yang diserahkan dengan tangan dan seumpamanya; bala menandakan kekuatan tentera serta makna-makna yang berkaitan. Perkataan nīvī menandakan ikatan kain pinggang wanita (simpulan tali pinggang) dan juga pertaruhan/pegangan dalam perjudian.

Verse 37

शुक्रले मूषिके श्रेष्ठे सुकृते वृषभे वृषः द्यूताक्षे सारिफलके ऽप्याकर्षो ऽथाक्षमिन्द्रिये

Perkataan “vṛṣaḥ” digunakan dalam makna: lelaki yang bernafsu, tikus, yang terbaik (unggul), perbuatan berjasa, dan lembu jantan. Istilah “ākarṣaḥ” digunakan bagi dadu perjudian dan juga bagi biji buah sāri; manakala “akṣam” menandakan satu indria (organ deria).

Verse 38

ना द्यूताङ्गे च कर्षे च व्यवहारे कलिद्रुमे ऊष्णीषः स्यात् किरीटादौ कर्षूः कुल्याभिधायिनी

Dalam istilah perjudian (dyūta), dalam sukatan yang disebut karṣa, dan juga dalam penggunaan undang-undang/urusan transaksi (vyavahāra), perkataan “kali” digunakan dalam makna-makna tersebut. Dalam hal perhiasan kepala, “ūṣṇīṣa” bermaksud serban atau mahkota (kirīṭa dan seumpamanya). Dan “karṣū” ialah istilah yang menandakan terusan kecil atau alur air, iaitu yang disebut “kulyā”.

Verse 39

प्रत्यक्षे ऽधिकृते ऽध्यक्षः सूर्यवह्नी विभावसू शृङ्गारादौ विषे वीर्ये गुणे रागे द्रवे रसः

Dalam lingkungan persepsi langsung, penyelia yang memerintah disebut adhyakṣa; Matahari dan Api juga dinamai vibhāvasu. Dalam cinta erotik dan rasa estetik yang lain, ia disebut rasa; dalam racun, ia disebut vīrya (potensi/kuasa); dalam suatu sifat, ia disebut guṇa; dalam pewarnaan atau keterikatan, ia disebut rāga; dan dalam cecair, ia disebut drava.

Verse 40

तेजःपुरीषयोर्वर्च आगः पापापराधयोः छन्दः पद्ये ऽभिलासे च साधीयान् साधुवाढयोः व्यूहो वृन्दे ऽप्यहिर्वृत्रे ऽप्यग्नीन्द्वर्कास्तमोनुदः

‘Varcas’ menandakan kedua-duanya: sinar kemuliaan dan juga najis. ‘Āgas’ menandakan dosa serta kesalahan/jenayah. ‘Chandas’ menandakan syair bermeter dan juga keinginan. ‘Sādhīyān’ menandakan “lebih baik/unggul” dan juga “yang menambah kebaikan (kemakmuran)”. ‘Vyūha’ menandakan gugusan/kumpulan, dan ‘ahi’ juga merujuk kepada Vṛtra. ‘Agnīndvarkāḥ’ (Api, Indra, dan Matahari) ialah “penghalau kegelapan.”