Adhyaya 78

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं वैश्वानरेश्वरम् । तस्यैवाग्नेयकोणस्थं धनुषां पंचके स्थितम्

ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! त्यानंतर वैश्वानरेश्वर देवाकडे जावे. तो त्याच स्थळाच्या आग्नेय कोपऱ्यात, पाच धनुष्यांच्या अंतरावर स्थित आहे।

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । तत्र कश्चिच्छुकः पूर्वं नीडं देवि चकार ह

हे सर्व प्राण्यांचे पाप नष्ट करणारे आहे—केवळ दर्शनाने किंवा स्पर्शानेही. हे देवी, तेथे पूर्वी एका शुकाने (पोपटाने) आपले घरटे केले होते.

Verse 3

प्रासादे भार्यया सार्द्धं निवस न्सुचिरं स्थितः । ततस्तौ दंपती नित्यं प्रदक्षिणं प्रचक्रतुः

तो आपल्या भार्येसह त्या प्रासादरूप मंदिरात दीर्घकाळ राहिला. त्यानंतर ते दांपत्य नित्य प्रदक्षिणा करू लागले.

Verse 4

कुलायस्य वशाद्देवि न तु भक्त्या कथंचन । कालेन महता तौ च पंचत्वं समुपस्थितौ

हे देवी, हे सर्व त्यांच्या घरट्याच्या (आश्रयाच्या) वशामुळे झाले; भक्तीमुळे कधीच नव्हे. दीर्घ काळानंतर ते दोघेही पंचत्वास गेले.

Verse 5

जातौ तेन प्रभावेन उक्तौ जातिस्मरौ भुवि । लोपामुद्रागस्त्यनामप्रसिद्धिं परमां गतौ

त्या प्रभावामुळे ते पृथ्वीवर जातिस्मर (पूर्वजन्मस्मरणयुक्त) होऊन जन्मले. आणि लोपामुद्रा व अगस्त्य या नावांनी परम प्रसिद्धीला पोहोचले.

Verse 6

अथ गाथा पुरी गीता अगस्त्येन महात्मना । स्मरता पूर्वदेहं तु विस्मयेनानुभूतिजा

तेव्हा महात्मा अगस्त्यांनी, पूर्वदेहाचे स्मरण करत, विस्मय व अंतःअनुभवातून उत्पन्न झालेली एक पूर्ण गाथा गायली.

Verse 7

कृत्वा प्रदक्षिणं सम्यग्वह्नीशं यः प्रपश्यति । नूनं प्रसिद्धिमाप्नोति इतश्चाहं यथा पुरा

जो विधिपूर्वक प्रदक्षिणा करून अग्निदेवस्वरूप वह्नीशाचे दर्शन घेतो, तो निश्चयच कीर्ती प्राप्त करतो—जशी मी पूर्वी येथे प्राप्त केली होती।

Verse 8

एवं देवि तवाख्यातं माहात्म्यं वह्निदैवतम् । श्रुतं पापहरं नृणां सर्वकामफलप्रदम्

हे देवी, अशा प्रकारे तुला अग्निदेवतेचे माहात्म्य सांगितले; याचे श्रवण मनुष्यांचे पाप हरते आणि सर्व कामनांचे फल देते।

Verse 9

घृतेन तं तु संस्नाप्य विधिना वै समर्चयेत् । हेम दद्याच्च विप्रेंद्र सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

घृताने त्या देवतेचा अभिषेक करून विधिपूर्वक पूजन करावे; हे विप्रश्रेष्ठा, मग योग्य श्रद्धेसह सुवर्णदानही करावे।

Verse 10

एवं कृत्वा विधानेन सम्यग्यात्राफलं लभेत् । वह्निलोकं तु संप्राप्य मोदते कालमक्षयम्

अशा प्रकारे विधीनुसार केल्यास यात्रेचे पूर्ण फल मिळते; आणि वह्निलोक प्राप्त करून तो अक्षय काळ आनंदित राहतो।

Verse 78

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहरुया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वैश्वानरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टसप्तति तमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीति-साहस्र्या संहितेच्या सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘वैश्वानरेश्वरमाहात्म्यवर्णन’ नामक अठ्ठ्याहत्तरावा अध्याय समाप्त झाला।