Adhyaya 73

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुमारेश्वरमुत्तमम् । लिंगं महाप्रभावं हि महापातकनाशनम्

ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! त्यानंतर उत्तम कुमारेश्वराकडे जावे; ते महाप्रभावी लिंग आहे, जे महापातकांचाही नाश करते.

Verse 2

धनुषां त्रिंशता देवि वरुणान्नैऋते स्थितम् । गौरीतपोवनाद्देवि दक्षिण स्थानसंस्थितम्

हे देवी! हे वरुणापासून नैऋत्य दिशेला तीस धनुष्य-प्रमाण अंतरावर आहे, आणि हे देवी! गौरीच्या तपोवनाच्या दक्षिणेस स्थित आहे.

Verse 3

षण्मुखेन महादेवि तत्र कृत्वा महत्तपः । प्रतिष्ठितं महालिंगं कुमारेशस्ततोऽभवत्

हे महादेवी! तेथे षण्मुखाने महान तप केले; त्यानंतर महालिंगाची प्रतिष्ठा झाली आणि त्यामुळे तो ‘कुमारेश्वर’ म्हणून प्रसिद्ध झाला.

Verse 4

यस्तं पूजयते भक्त्या मासमेकं निरन्तरम् । षण्मासस्यार्चनेनैव यत्पुण्यमुपजायते

जो भक्तिभावाने एक महिना अखंड त्यांची पूजा करतो, त्याला तेच पुण्य मिळते जे अन्यथा सहा महिन्यांच्या अर्चनेने उत्पन्न होते.

Verse 5

तत्पुण्यं सकलं तस्य कुमारेशार्चनात्सकृत् । लभते दिवसैकेन विधिना यदि पूजयेत्

ते सर्व पुण्य तो कुमारेशाची एकदाच अर्चना करूनही मिळवतो—जर विधिपूर्वक पूजा केली—आणि तेही एका दिवसात.

Verse 6

कामं क्रोधं तथा लोभं रागं त्यक्त्वा तु मत्सरम् । ब्रह्मचारी यतिर्भूत्वा सकृदप्येनमर्चयेत्

काम, क्रोध, लोभ, राग आणि मत्सर त्यागून, ब्रह्मचारी व यतीसारखा संयमी होऊन, त्याची एकदातरी अर्चना करावी.

Verse 7

एवं संपूजिते देवि सम्यग्यात्रा फलं लभेत्

हे देवी! अशा प्रकारे विधिपूर्वक पूजा झाल्यास, तीर्थयात्रेचे सम्यक फळ प्राप्त होते.

Verse 73

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुमारेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात “कुमारेश्वरमाहात्म्यवर्णन” नामक त्र्याहत्तरावा अध्याय समाप्त झाला।