Adhyaya 66

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महालिंगमर्घ्येश्वरमिति श्रुतम् । उत्तरे तु विशालाक्ष्या नातिदूरे व्यवस्थितम्

ईश्वर म्हणाले—त्यानंतर ‘अर्घ्येश्वर’ म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या महालिंगाकडे जावे. ते विशालाक्षीच्या उत्तरेस, फार दूर नाही, असे स्थित आहे.

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं हि सुरगन्धर्वपूजितम् । यदा देवी समायाता वडवानलधारिणी

हे लिंग अत्यंत महाप्रभावी असून देव व गंधर्वांनी पूजिलेले आहे. जेव्हा वडवानल धारण करणारी देवी तेथे आली…

Verse 3

प्रभासक्षेत्रमासाद्य दृष्ट्वा तत्र महोदधिम् । अर्घ्यं दत्तवती तत्र विधिना तन्महोदधेः

प्रभासक्षेत्रास येऊन तेथील महोदधी पाहून, तिने विधिपूर्वक त्या महान समुद्राला अर्घ्य अर्पण केले.

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महल्लिंगं संपूज्य विधिना ततः । प्रविवेशाथ देवेशि स्नानार्थं च महोदधौ

महालिंगाची प्रतिष्ठा करून आणि विधिपूर्वक संपूर्ण पूजा करून, हे देवेशी, ती स्नानासाठी महोदधीत प्रविष्ट झाली.

Verse 5

यस्मादर्घ्यं पुरा दत्त्वा पश्चा दीशः प्रतिष्ठितः । तेनार्घ्येशेति विख्यातं लिंगं पापप्रणाशनम्

कारण पूर्वी प्रथम अर्घ्य अर्पण झाले आणि नंतर ईश्वराची प्रतिष्ठा झाली; म्हणून हे लिंग ‘अर्घ्येश’ म्हणून विख्यात झाले—पापनाशक.

Verse 6

पंचामृतेन संस्नाप्य विधिना यस्तमर्चयेत् । सप्तजन्मानि देवेशि स विद्यामधिगच्छति । सम्यक्छास्त्रप्रवक्ता च सर्वसंदेहवित्तमः

हे देवेशि! जो विधिपूर्वक पंचामृताने त्यांचा अभिषेक करून पूजन करतो, तो सात जन्मांपर्यंत खरी विद्या प्राप्त करतो; शास्त्रांचा सम्यक् प्रवक्ता होतो आणि सर्व संशयांचे निरसन करणारा श्रेष्ठ ज्ञाता ठरतो।

Verse 66

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽर्घ्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्षष्टितमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य’ मध्ये ‘अर्घ्येश्वरमाहात्म्यवर्णन’ नामक छयासष्टावा अध्याय समाप्त झाला।