
या अध्यायात ईश्वर कुबेराशी संबंधित एका विशिष्ट पवित्र स्थानाचे तात्त्विक वर्णन करतात. पवित्र क्षेत्राच्या मांडणीत नैऋत्य (दक्षिण-पश्चिम) दिशेला कुबेरस्थान सांगितले असून तेथे कुबेराची स्वयंभू उपस्थिती सर्व दारिद्र्य नाश करणारी मानली आहे. पंचमी तिथीस गंध, पुष्प व अनुलेपन इत्यादींनी तेथे विशेष पूजन करण्याचा विधी आहे. हे स्थान आठ मकर-संबंधित “निधानां”नी अलंकृत असल्याचे वर्णिले आहे. योग्य काळ, द्रव्य व स्थान-देवतेच्या संयोगाने भक्ताने पूजा केल्यास निर्विघ्न निधानप्राप्ती व अनुपम धनसमृद्धीचे फळ मिळते.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माद्वैश्रवण स्थानान्नैरृत्यां वरवर्णिनि । स्वयं स्थितः कुबेरस्तु सर्वदारिद्र्यनाशनः
ईश्वर म्हणाले—हे वरवर्णिनी! त्या वैश्रवणस्थानापासून नैऋत्य दिशेस स्वयं कुबेर विराजमान आहेत; ते सर्व दारिद्र्याचा नाश करणारे आहेत।
Verse 2
मकरादिनिधानैस्तु अष्टाभिः परिभूषितः । पञ्चम्यां पूजयेद्भक्त्या गन्धपुष्पानुलेपनैः । निधानप्राप्तिरतुला निर्विघ्ना तस्य जायते
मकर आदि आठ निधींनी अलंकृत (कुबेर) याची पंचमीला भक्तिभावाने पूजा करावी—गंध, पुष्प व अनुलेपन अर्पून. त्याला अतुल निधीप्राप्ती निर्विघ्न होते।
Verse 293
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभामक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये कुबेरस्थानोत्पत्तौ कुबेरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात, न्यंकुमतीमाहात्म्यांतर्गत कुबेरस्थानोत्पत्तीप्रसंगी ‘कुबेरमाहात्म्यवर्णन’ नामक दोनशे त्र्याण्णवावा अध्याय समाप्त झाला।