
या अध्यायात ईश्वर तत्त्वोपदेशाच्या रूपाने तीर्थयात्रीला मार्गदर्शन करतात. ते सांगतात की याच पवित्र प्रदेशात पूर्व दिशेला (प्राची), देवीच्या सान्निध्याजवळ एक पुण्यस्थान आहे. तेथे त्रिपुराशी संबंधित तीन लिंगे प्रतिष्ठित असून ती महात्मा त्रिपुर-पुरुषांच्या नावांनी ओळखली जातात—विद्युन्माली, तारक आणि कपोल। अध्यायाचा केंद्रबिंदू दिशा-निर्देश, लिंगत्रयाची ओळख आणि दर्शनफल यांचा संबंध आहे. या प्रतिष्ठित लिंगांचे केवळ दर्शन घेतल्यानेही भक्त पापांपासून मुक्त होतो, असे प्रतिपादन केले आहे. शेवटी हा प्रसंग स्कंदमहापुराणातील प्रभासखण्ड, प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य अंतर्गत ‘त्रिपुरलिंगत्रयमाहात्म्य’ म्हणून नमूद आहे।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्प्राची देव्यास्तु संनिधौ । लिंगत्रयं समाख्यातं त्रिपुराणां महात्मनाम्
ईश्वर उवाच—तेथेच प्राची देवीच्या सान्निध्यात स्थित, त्रिपुर नामक महात्म्यांशी प्रसिद्ध असे लिंगत्रय दर्शनास घ्यावे।
Verse 2
विद्युन्माली तारकाख्यः कपोलाख्यस्तथैव च । तैश्च प्रतिष्ठितं लिंगं दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते
विद्युन्माली, तारक नावाचा आणि कपोल नावाचा—यांनी प्रतिष्ठित केलेल्या त्या लिंगाचे जो दर्शन करतो तो पापांतून मुक्त होतो।
Verse 272
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये त्रिपुरलिंगत्रयमाहात्म्य वर्णनंनाम द्विसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य’ मध्ये ‘त्रिपुरलिंगत्रयमाहात्म्यवर्णन’ नावाचा २७२ वा अध्याय समाप्त झाला।