Adhyaya 269

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विदुरस्याश्रमं महत् । यत्राकरोत्तपो रौद्रं विदुरो धर्म मूर्त्तिमान्

ईश्वर म्हणाले—त्यानंतर, हे महादेवी, विदुराच्या महान आश्रमास जावे; जिथे धर्ममूर्ती विदुराने उग्र तप केले होते.

Verse 2

प्रतिष्ठाप्य महादेवं लिंगं त्रिभुवनेश्वरम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि सर्वान्कामानवाप्नुयात्

तेथे त्रिभुवनेश्वर महादेवाचे लिंग प्रतिष्ठापून—हे देवी—त्याचे दर्शनमात्र केले तरी मनुष्य सर्व कामना प्राप्त करतो.

Verse 3

विदुराट्टालकं नाम गणगंधर्वसेवितम् । द्वादशस्थानकं स्थानं नाल्पपुण्येन लभ्यते

त्या स्थानाचे नाव ‘विदुराट्टालक’ असून तेथे शिवगण व गंधर्व सेवा करतात. ते ‘द्वादश-स्थानक’ पुण्यस्थान अल्प पुण्याने मिळत नाही.

Verse 4

नावर्षणं भवेत्तत्र कदाचिदपि पार्वति । लिंगानि तत्र दिव्यानि पश्येत्पापोपशांतये

हे पार्वती, तेथे कधीही अनावृष्टी होत नाही. पापशांतीसाठी त्या ठिकाणची दिव्य लिंगे दर्शनास घ्यावीत.

Verse 269

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विदुराश्रम माहात्म्यवर्णनंनामैकोनसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्री स्कंदमहापुराणाच्या एकाशीतिसाहस्री संहितेतील सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्र-माहात्म्य’ मध्ये ‘विदुराश्रम-माहात्म्य-वर्णन’ नामक दोनशे एकोणसत्तरावा अध्याय समाप्त झाला.